Zelfhulp. Het Middagjournaal van vrijdag 17 januari 2020 (Nieuwe Feiten, Radio 1)

Beste Luisteraar,


Afgelopen kerst en koopjesperiode bent u ook ongetwijfeld, net als ik vanochtend, in een boekenwinkel beland. Op zoek naar een geschikt geschenk.

Sinds mijn straat een open werf was, heb ik het online bestellen weer een beetje afgeleerd.

In zo’n boekenwinkel hoéf je tegenwoordig niet meer aan de balie te gaan vragen waar de zelfhulpafdeling is, die kan je namelijk helemaal zélf vinden.

Die afdeling IS namelijk een halve boekenwinkel. Afgelopen Kerst lag er onder elke boom wellicht een zelfhulpboek. Zelfhulp boomt dus.


Zeg nu zélf… (dat bedoel ik niet letterlijk, want ik kan u niet horen momenteel).

Maar wat is dat eigenlijk? Zelfhulp? Als je jezelf wil helpen, ga je toch geen boeken lezen die door een ander geschreven zijn? Dat is geen zelfhulp, dat is hulp.

Pure zelfhulp zou zijn dat je het boek eerst zélf zou schrijven. Heel je miserie lekker van je afschrijven, bij de tekstcorrectie merken dat het deugd gedaan heeft en dan in geuren en kleuren laten uitgeven.

Als je het zo bekijkt, is de énige die eigenlijk écht geholpen wordt door een zelfhulpboek de auteur in kwestie zélf.


Op zich niks mis mee, als je bereid bent een luisterend oor te bieden aan die arme auteur. Maar als je zo’n boek cadeau hebt gekregen, dan word je dus eigenlijk willens nillens verplicht om naar de miserie van een ander te luisteren. “Meer nog,” bedenk ik vanochtend in de winkel. “Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat zo’n auteur u dan lastig valt met zijn problemen.”

Dat is het punt waarop zelfhulpboeken hun lezers dus ook problemen zouden kunnen aannaaien waarvan ze zich eerder niet bewust waren.

Zo’n lezer denkt dan: oei, ik doe te weinig mijn best of ik doe het niet goed genoeg. En dat terwijl zo’n auteur oorspronkelijk alleen maar een beetje zijn miserie kwijt wilde.


In de boekenwinkel zegt intussen zo’n zelfhulpboek over gebroken harten tegen mij: “Op ieder potje past een dekseltje”. Ik lees het en denk er in mezelf bij : “Het kàn zijn dat je het dekseltje nooit vind, maar het is er wel degelijk.”


Het is januari, het jaar is nieuw. Ik ben op een bank voor de boekenwinkel gaan zitten en naar de lucht beginnen staren. Helemaal zelf. Prima activiteit om zware en lichte wolken te laten over drijven.

Beluister dit Middagjournaal.

Johan Terryn is mediacoach, leadership coach en is als acteur dit jaar te zien in de musical Mamma Mia en zijn eigen voorstelling Ankerman.


0 keer bekeken