Ergens anders is het ook niet anders. Het Middagjournaal van 13 juni 2022 (Nieuwe Feiten, Radio 1)

Beste luisteraar,

Zoals elke gemiddelde Vlaming zat ik op een luie en regenachtige pinkstermaandag in de bioscoop. Ze speelden een Iraanse film die mijn aandacht had getrokken en waarvan ik voor de filmliefhebber graag de titel vermeld: Hit The Road. Ik dacht: een Iraanse film, dat is eens iets anders.

Het verhaal hier navertellen ga ik niet doen, maar ik kan u wel vertellen dat deze film zich grotendeels in de wagen afspeelt, met vier personages die tot elkaars gezelschap zijn veroordeeld: moeder, vader, grote broer en kleine broer. En daarnaast ook een zieke hond. Vaders been zit in het gips, de kleine is hyperkinetisch, grote broer zit zwijgend achter het stuur en moeder probeert de sfeer er in te houden. Lang weten we niet waar deze familie naartoe rijdt, tot het begint te dagen dat er een afscheid nakende is. Een afscheid dat krampachtig voor de jongste verborgen wordt gehouden om hem te sparen.

De hele film heb ik zitten gniffelen en genieten van de geestige en herkenbare dialogen. De kleine hyperkineet steelt al gauw je hart. Die dekselse filmregisseur had echt alle registers opengetrokken om je goedlachs in te leven in deze doorsnee familie om vervolgens hard toe te slaan.

Tijdens een scène waarin moeder door haar onnoemlijke verdriet heen meezingt op een Iraanse smartlap biggelden de tranen over mijn wangen. En ik was niet alleen, daar in die cinema. Stiekem werden tranen weggeveegd en neuzen gesnoten.

Daar zat ik dan, met een wazige blik naar de aftiteling te staren. Geen enkele naam kon ik lezen, tot plots tussen al dat Perzisch schrift de naam David Vrancken te lezen stond. Geen idee dus wat je deed, David, maar je hebt wel aan een meesterlijke film meegewerkt. Zo’n goed vertelde film die je hart eerst steelt om het dan week te maken. Die toont hoeveel we als mensen, hoe verschillend ook, gemeen hebben. Van een Iraanse auto tot in een Vlaamse bioscoop. Geen enkel moment zit je focus op wat anders is. Want wat hier anders is, is ergens anders ook niet anders. En uiteindelijk, in Zweden is Anders een hele normale voornaam.



Beluister Johan's nieuwe podcast "Tot Onze Grote Spijt" waarin mensen vertellen over hun, jawel, Grote Spijt.

141 weergaven0 opmerkingen